Cel. Celem badań było rozpoznanie sposobów rozumienia wartości przez dzieci w wieku przedszkolnym oraz określenie, w jaki sposób ujawniają się one w narracjach werbalnych i niewerbalnych. Problem badawczy koncentrował się na identyfikacji wartości dostrzeganych przez dzieci w narracjach literackich, a także na analizie sposobów ich interpretowania i odnoszenia do własnych doświadczeń społecznych i emocjonalnych. Metody i materiały. Zastosowano jakościową strategię badawczą, adekwatną do eksploracyjnego charakteru problemu. Badania przeprowadzono w naturalnym środowisku edukacyjnym w grupie 18 dzieci w wieku 4–5 lat. Wykorzystano triangulację metod: obserwację uczestniczącą, rozmowy kierowane oraz analizę prac plastycznych. Narzędziem badawczym był cykl autorskich bajek pełniących funkcję bodźców narracyjnych, inicjujących aktywność interpretacyjną dzieci. Analiza danych została przeprowadzona zgodnie z założeniami jakościowej analizy treści, z uwzględnieniem kontekstu sytuacyjnego i znaczeń nadawanych przez dzieci. Wyniki i wnioski. Uzyskane wyniki wskazują, że dzieci preferują bohaterów pozytywnych, a wartości interpretują przede wszystkim przez pryzmat działań i ich konsekwencji. Dobro ujmowane jest jako pomoc, współdziałanie i budowanie relacji, natomiast zło wiązane jest z działaniami szkodzącymi innym. Narracje dzieci odzwierciedlają rozwijające się myślenie przyczynowo-skutkowe oraz zdolność odnoszenia treści literackich do własnych doświadczeń. Wytwory plastyczne pełnią funkcję równorzędnego nośnika znaczeń aksjologicznych. Wnioski potwierdzają, że narracja – szczególnie wsparta literaturą dziecięcą – stanowi istotne narzędzie kształtowania rozumienia wartości, sprzyjając internalizacji norm oraz rozwojowi kompetencji społeczno-emocjonalnych i poznawczych.