Cel. Celem niniejszego opracowania jest ukazanie założeń dotyczących realizacji rytmiki w warunkach polskiej oświaty ze szczególnym uwzględnieniem wczesnej edukacji oraz ścieżek przygotowania nauczycieli tzw. rytmiki. Metody i materiały. W opracowaniu posłużono się techniką analizy treści źródeł zastanych, wśród których można wyróżnić przede wszystkim opracowania naukowe, artykuły z wydawnictw ciągłych, podstawy prawne i programy nauczania. Autorka dokonała także analizy w oparciu o własne, ponad dwudziestoletnie doświadczenie w pracy z dzieckiem oraz ponad dwudziestoletnią praktykę w obszarze kształcenia nauczycieli wczesnej edukacji na uczelniach wyższych. Wyniki. Edukacja muzyczna we współczesnym żłobku i przedszkolu przeżywa od wielu lat znaczący kryzys, odsuwana jest ustawicznie na margines, a rozbieżności pomiędzy sposobami kształcenia nauczycieli muzyki i rytmiki zatrudnianych w szkolnictwie artystycznym i szkolnictwie powszechnym na etapie klas 4–8 względem założeń wynikających ze Standardów Kształcenia Nauczycieli na poziomie wczesnej edukacji, są drastyczne. Istotny jest także fakt, że w literaturze przedmiotu rytmika ujmowana bywa niejednoznacznie, co prowadzi do trudności w rozumieniu jej założeń i realizacji w powszechnej edukacji muzycznej. Wnioski. Warto zwrócić uwagę na refleksje czynione przez Przychodzińską oraz praktykę Smoczyńskiej-Nachtman, bowiem edukatorki przekonują, że rytmika w polskiej oświacie nigdy nie występowała w postaci adaptacji jednej koncepcji. Warto ponadto postulować rzetelne przygotowanie studentów kształconych na studiach wyższych nauczycielskich do podejmowania wyzwań stawianych przez dziecięcą edukację muzyczną oraz umożliwienie nauczycielom rytmiki i zajęć umuzykalniających podjęcie stałego zatrudnienia w żłobkach i przedszkolach.