Cel. Celem artykułu jest analiza roli interwencji muzycznych w systemach wsparcia dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Punktem wyjścia jest założenie, że muzyka – dzięki swoim właściwościom rytmicznym, emocjonalnym i społecznym – może stanowić istotne narzędzie wspierające rozwój oraz funkcjonowanie psychospołeczne tej grupy osób. Artykuł koncentruje się na charakterystyce głównych form i metod działań muzycznych stosowanych w kontekstach edukacyjnych i terapeutycznych, takich jak wspólne śpiewanie, rytmizacja czy różne formy muzykoterapii. Metody i materiały. Artykuł przyjmuje podejście teoretyczne i przeglądowe. Analiza opiera się na przeglądzie literatury naukowej z zakresu pedagogiki specjalnej, psychologii, muzykoterapii oraz neuronauki dotyczącej wpływu muzyki na funkcjonowanie osób z niepełnosprawnością intelektualną. W badaniu przeanalizowano wybrane prace empiryczne i teoretyczne opisujące poznawcze, emocjonalne i społeczne efekty interwencji muzycznych. Wyniki i wnioski. Analiza badań wskazuje, że interwencje muzyczne mogą wspierać rozwój poznawczy, regulację emocji oraz kompetencje społeczne. Udział w działaniach muzycznych wiąże się z poprawą koncentracji uwagi, integracji sensorycznej, redukcją zachowań trudnych oraz rozwojem relacji interpersonalnych. Skuteczność takich interwencji zależy jednak od profesjonalnego przygotowania prowadzących, odpowiedniego doboru metod oraz integracji działań muzycznych z innymi formami wsparcia. Muzyka może zatem stanowić ważny element systemów wsparcia i sprzyjać włączeniu społecznemu osób z niepełnosprawnością intelektualną.