„Portal komunikacyjny” – o wykorzystaniu rysunku i zabawy jako form wspierających komunikację w systemowej terapii rodzin
 
Więcej
Ukryj
1
Ośrodek Szkoleń Systemowych w Krakowie, Kraków, Polska
 
2
Instytut Psychologii, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, Kraków, Polska
 
Zaznaczeni autorzy mieli równy wkład w przygotowanie tego artykułu
 
 
Data nadesłania: 14-02-2026
 
 
Data akceptacji: 15-05-2026
 
 
Data publikacji online: 27-05-2026
 
 
Autor do korespondencji
Dominika Sznajder   

Instytut Psychologii, Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, Podchorążych 2, 30-084 Kraków, Polska
 
 
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Wprowadzenie. Praca terapeutyczna w podejściu systemowym jest jedną z głównych form pomocy rodzinie mierzącej się z sytuacją trudną czy kryzysową. Spotkanie terapeutyczne z rodziną, w której obok dorosłych są małe dzieci, stanowi wyzwanie dla psychoterapeuty. Pojawiają się pytania, jak prowadzić sesję terapeutyczną, która aktywnie zaangażowałaby wszystkich członków rodziny. Cel. Celem artykułu jest zaprezentowanie systemowej pracy terapeutycznej z rodzinami z wykorzystaniem metod i technik odpowiadających etapom rozwojowym dzieci. Przedstawiono w nim wypracowany przez terapeutów niestandardowy w podejściu systemowym sposób pracy, pokazujący wykorzystanie rysunku i zabawy podczas sesji rodzinnych. Przedstawiono korzyści i przeciwskazania do pracy z rodzinami z małymi dziećmi z wykorzystaniem powyższych metod. Artykuł uzupełnia braki w polskiej literaturze przedmiotu, a co za tym idzie, może stanowić inspirację nie tylko dla początkujących terapeutów, lecz także dla już praktykujących terapię rodzin, poprzez wzbogacenie ich merytorycznego warsztatu. Metody i materiały. Na przykładzie analizy przypadków systemowej pracy terapeutycznej z rodzinami pokazano, jak stosować wybrane metody i techniki, takie jak rysowanie i zabawę, oraz jak włączać je do praktyki psychoterapeutycznej. Wyniki i wnioski. Niniejszy artykuł dowodzi, że systemowa praca terapeutyczna z rodzinami, w ramach której wprowadzane są metody i techniki mające różne podstawy teoretyczne, może w znaczący sposób podnosić skuteczność terapii. Zaprezentowane winiety pokazują, jak w prosty sposób psychoterapeuta poprzez wprowadzenie metod bliskich dzieciom może wzmocnić terapeutyczną interakcję ze wszystkimi uczestnikami spotkania, a sama forma sesji może być dostępna dla wszystkich członków rodziny, również tych najmłodszych.
REFERENCJE (29)
1.
Anderson, H., & Goolishian, H. (1992). The client in the expert: A non-knowing approach to therapy. In S. McNamee & K. Gergen (Eds.), Inquiries in social construction: Therapy as social construction (pp. 25–39). Sage Publications.
 
2.
Andolfi, M., Angelo, C., & De Nichilo, M. (1989). The myth of Atlas: Families and the therapeutic story. Psychology Press.
 
3.
Bornstein, M. H., & Sawyer, J. (2006). Family systems. In K. McCartney & D. Phillips (Eds.), Blackwell handbook of early childhood development (pp. 380–398). Blackwell Publishing.
 
4.
Chermet-Carroy, S. (2005). Zrozum rysunki dziecka, czyli jak interpretować rysunki małych dzieci: Kolory, kształty, postacie [To understand child’s drawings or how to interpret drawings by small children: Colours, shapes, figures]. Ravi.
 
5.
Cierpiałkowska, L., & Czabała, C. (2016). Poradnictwo psychologiczno-zdrowotne [Psychological and health counselling]. In L. Cierpiałkowska & H. Sęk (Eds.), Psychologia kliniczna (pp. 639–657). Wydawnictwo Naukowe PWN.
 
6.
Dallos, R., & Draper, R. (2010). An introduction to family therapy: Systemic theory and practice. McGraw-Hill Education.
 
7.
de Barbaro, M., & de Barbaro, B. (1998). Tom Andersen i jego koncepcja teamu reflektującego [Tom Andersen and his concept of the reflecting team]. Psychoterapia, 4(107), 65–76.
 
8.
Fonagy, P., Allen, J. G., & Bateman, A. W. (2014). Mentalizowanie w praktyce klinicznej [Mentalization in clinical practice]. Wydawnictwo UJ.
 
9.
Goldenberg, H., & Goldenberg, I. (2006). Terapia rodzin [Family therapy]. Wydawnictwo UJ.
 
10.
Grzesiak, E. (2021). Terapia systemowa rodzin jako jeden ze sposobów rozwiązywania problemów dzieci i młodzieży [Systemic family therapy as a method for addressing the problems of children and adolescents]. Wychowanie w rodzinie, 25(2), 273–286. https://doi.org/10. 10.34616/wwr.2021.2.273.286.
 
11.
Józefik, B. (2003). Terapia jako process współtworzenia nowych znaczeń i opowieści: Idee i praktyki narracyjne [Therapy as a process of co-creating new meanings and stories: Narrative ideas and practices]. In L. Górnik & B. Józefik (Eds.), Ewolucja myślenia systemowego w terapii rodzin: Od metafory cybernetycznej do dialogu i narracji (pp. 119–134). Wydawnictwo UJ.
 
12.
Józefik, B. (2016). Koncepcje systemowe i ich znaczenie dla psychologii klinicznej [Systemic concepts and their significance for clinical psychology]. In L. Cierpiałkowska & H. Sęk (Eds.), Psychologia kliniczna (pp. 171–192). Wydawnictwo Naukowe PWN.
 
13.
Klein, M. (2021). The psychoanalysis of children. Vintage Publishing. (Original work published 1932).
 
14.
Kubitsky, J. (2010). Vademecum terapeuty rodzinnego [A family therapist’s handbook]. PZWL.
 
15.
Kwiatkowska, H. Y. (1967). Family art therapy. Family Process, 6(1), 37–55. https://doi.org/10.1111/J.1545....
 
16.
Landreth, G. L. (2016). Terapia zabawą [Play therapy]. Wydawnictwo UJ.
 
17.
Minuchin, S. (1974). Families and family therapy. Harvard University Press.
 
18.
Morajda, K., & Sznajder, D. (2012). Rysunek projekcyjny w diagnozie i terapii wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych [Projective drawing in the diagnosis and therapy of children in care and educational institutions]. In B. Kostrubiec-Wojtachnio & E. Trubiłowicz (Eds.), Rysunek projekcyjny w badaniach nad rodziną i wychowaniem (pp. 179–194). Wydawnictwo KUL.
 
19.
Oster, G. D., & Gould, P. (2011). Rysunek w psychoterapii [Drawing in psychotherapy]. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
 
20.
Retzlaff, R. (2013, February 25–27). Wprowadzenie do terapii systemowej dzieci i młodzieży [Introduction to systemic therapy for children and adolescents; Paper presentation]. Systemowa terapia dzieci i młodzieży: Wielkopolskie Towarzystwo Terapii Systemowej. Poznań, Poland.
 
21.
Rober, P. (1998). Reflections on ways to create a safe therapeutic culture for children in family therapy. Family Process, 37(2), 201–213. https://doi.org/10.1111/j.1545....
 
22.
Rober, P. (2024). Becoming an effective family therapist. Routledge.
 
23.
Rubin, J. A. (1978). Child and family therapy. Van Nostrand Reinhold.
 
24.
Słysz, A., & Kubiak, A. (2020). Terapia oparta na podejściu systemowym [Therapy based on a systemic approach]. In I. Grzegorzewska, L. Cierpiałkowska, & A. R. Borkowska (Eds.), Psychologia kliniczna dzieci i młodzieży (pp. 887–905). Wydawnictwo Naukowe PWN.
 
25.
Sobol, B. S. (1982). Art therapy and strategic family therapy. American Journal of Art Therapy, 21(2), 43–52.
 
26.
Szuman, S. (1990). Sztuka dziecka: Psychologia twórczości rysunkowej dziecka [Children’s art: The psychology of children’s drawing]. Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne.
 
27.
Winnicott, D. W. (2011). Playing and reality. Imago.
 
28.
Wygotski, L. S. (2002). Zabawa i jej rola w rozwoju dziecka [Play and its role in child development]. In A. Brzezińska & M. Marchow (Eds.), Wybrane prace psychologiczne II: Dzieciństwo i dorastanie (pp. 141–164). Zysk i S-ka.
 
29.
Zilbach, J. J. (1986). Young children in family therapy. Jason Aronson.
 
Deklaracja dostępności
 
eISSN:2300-5866
ISSN:2082-9019
Journals System - logo
Scroll to top